باران که می زند
و نگاه من در میان ابرها به دنبال نشانی از تو سرگردان
صدای یک دوست عزیز قدیمی، درست همانجا که انتظار نداری، آنجا که همه را از دور و برت رانده ای تا تنها باشی بعد آن تنها بودگی ات دارد آزارت هم می دهد، بعد فکر کن همان جا، کسی که نیست و همیشه هست، کسی که کلامش هرروز زیر دست-نوشته هایت هست، کسی که می داندت، کسی که کمابیش می دانی اش. کسی که دوست است. کسی که واقعا دوست است.. اگر تو باشی، بغض ات نمی گیرد از خوشبختی؟؟ اميدوارم ببينمتون اون جا... من عاشق بارانم.. توي اين دنيا فقط آدم هاي
نانجيب وجود دارند و آدم هاي احمق!
نيل سايمون بعضي آدم ها يك جور قوي اي خودشان اند! در تمام عكس ها، در تمام حرف هاشان، در تمام احساس هاشان حتي.. از آن شادي هاي بي دليل گرفته تا غصه هاي گاه به گاه.. در همه شان آن روحِ خالص خودشان جريان دارد. يعني انگار يك جور خوبي جاري اند در لحظه لحظه زندگي شان. بعد اين آدم ها معمولا شِيْر هم هستند. يعني هيچ چيز براي كتمان ندارند. انگار اصلا پشيماني ندارند در رفتارهاشان، احساس هاشان، در زندگي شان. يعني خودشان به تنهايي پاي همه اش ايستاده اند. حسودتم مي شود گاهي به زندگي شان.. من هم دلم نمي خواهد جا بمانم هيچ.. دوست دارم پا به پاي او بيايم.. دلم مي خواهد روز به روز رمضانش را روزه باشم، شب به شب شبهاي قدرش را بيدار.. تك تك اسم هايش را صدا كنم در آن صد فراز .. اين بار حواسم هست. نمي گذارم جا بمانم. ديگر اشتباه نمي كنم.. هرگز
سيلويا پرينت
| Design By : Night Skin |
LinkDump
